Door Mieke Janssen
Elke zorgverlener die jou behandelt, houdt een dossier bij. Dat dossier mag je inzien, en je mag er een kopie van krijgen. Dat staat in de wet.
Hoe vraag je je dossier op?
Je vraagt het aan de zorgverlener zelf: je huisarts, het ziekenhuis, de psycholoog. Dat mag mondeling of schriftelijk, en je hoeft niet te zeggen waarom. De zorgverlener mag vragen dat je je legitimeert. Het origineel krijg je niet mee; een kopie wel.
Vaak hoef je niets aan te vragen, omdat je het zelf kunt bekijken:
- In het patiëntenportaal van je huisarts of ziekenhuis. Bij de huisarts kan dat sinds 1 juli 2020.
- In een persoonlijke gezondheidsomgeving, waarin je gegevens van meerdere zorgverleners verzamelt.
- Samen met de huisarts, in de praktijk.
Hoe lang mag het duren?
De zorgaanbieder moet binnen een maand reageren. Is je verzoek ingewikkeld, dan mag daar hooguit twee maanden bij, maar dat moet je binnen de eerste maand horen.
Wat kost het?
Inzage is gratis, en de eerste kopie ook. Alleen voor extra kopieën op papier, of bij verzoeken die duidelijk overdreven zijn, mag een redelijke vergoeding worden gevraagd. Vraag je om een elektronische kopie, dan moet je die krijgen, kosteloos.
Op sommige websites van zorginstellingen staan nog bedragen per pagina. Die komen uit oude regels en gelden niet meer.
Mag een zorgverlener weigeren?
Alleen voor een deel, en alleen als dat nodig is om de privacy van iemand anders te beschermen. De zorgverlener moet dat kunnen uitleggen. Persoonlijke werkaantekeningen van de zorgverlener vallen niet onder het inzagerecht.
Het dossier van je kind
- Tot 12 jaar
- De ouders of voogd met gezag mogen het dossier inzien.
- 12 tot 16 jaar
- Het kind mag het zelf inzien. Over de ouders zijn de instanties het niet helemaal eens: de Rijksoverheid zegt dat zij toestemming van het kind nodig hebben, de privacytoezichthouder dat ouders met gezag ook zelf om inzage mogen vragen. Vraag het de zorgverlener.
- Vanaf 16 jaar
- Alleen het kind zelf, of de ouders met toestemming van het kind.
Het dossier van een overleden familielid
De hoofdregel is dat het beroepsgeheim ook na de dood geldt. Nabestaanden hebben dus geen automatisch recht op inzage. Er zijn vier uitzonderingen:
- de overledene heeft bij leven toestemming vastgelegd;
- je hebt een melding gekregen van een incident in de zorg;
- je hebt een zwaarwegend belang en maakt aannemelijk dat inzage daarvoor nodig is;
- het gaat om je kind, dat bij overlijden jonger was dan 16.
Hoe lang wordt een dossier bewaard?
Twintig jaar, gerekend vanaf de laatste wijziging, of langer als dat voor goede zorg nodig is. Academische ziekenhuizen bewaren bepaalde stukken veel langer, en bij een chronische of erfelijke aandoening kan de termijn ook langer zijn.
Iets laten verbeteren of vernietigen
- Verbeteren. Een feitelijke fout, zoals een verkeerde datum of een uitslag van iemand anders, kun je laten herstellen. Het oordeel van je arts niet. Je kunt wel altijd een eigen verklaring aan het dossier laten toevoegen.
- Vernietigen. Op jouw verzoek vernietigt de zorgverlener het dossier, in de regel binnen een maand. Dat hoeft niet als bewaren van groot belang is voor iemand anders, of als een wet het verbiedt.
Wisselen van huisarts
Je oude huisarts stuurt je dossier naar de nieuwe, als jij daar toestemming voor geeft. Dat gaat rechtstreeks van huisarts naar huisarts, niet via jou.
Zien wie er in je dossier keek
Je mag weten wie je dossier heeft ingezien. Bij een elektronische kopie kun je vragen om een overzicht van wie gegevens beschikbaar stelde en wie ze opvroeg, met datum.
- Voor uitwisseling tussen huisarts en apotheek via het Landelijk Schakelpunt zie je dat zelf op Volgjezorg.
- Voor inzage binnen een ziekenhuis vraag je het overzicht bij het ziekenhuis op.